از طمع دائم زدی بر تن کهیر
    
قصـــه مـــا قصـــهء مـــوش و پــنــیــر
ای زده بــر تــبــل ها در هر جــهــــت   از کـــدامــیـن بر شنـاسی مصــلحت
بــاز تـــاب هــریــکــی گــو رهــنــمـــا   ای تو را صـــد رهنما ره بـــر کـــجـــا؟
پــای مــا سنگی در ایــن گرداب گــل   نـــور یـــزدان ره به سیمـــای خجـــل
در جــهان هریــک پـــی کــــاری روان   ای دوان اول نــــــدانـــــی را بــــــدان
زهــر هــا از کوشـش بی جــا پــدیـد   رود سرگردان به خشکی می رسید
جــان عقــرب مار بـر خشکی دمیـــد   زانــکــه در آن بــستــری آمــاده دیــد
پــس پی خشکی هزاران زهر جــان   تـــا بــری از مــا امـــان ای نــاجــوان
شـوری و تـلخی کشی لیـل و نــهـار   بــی خبــر در اضــطــراب و بــی قــرار
خــاک خـشـکت بـستر دیوان زشـت   کی در آن جز خار حسرت برنشست
گــو به جــز بــاران رحـمـت یـا کـه آب   بـر تــن خشــکــت بــود فعــل صــواب
آب یـا بـاران رحمـت جـمـله عــشــق   گــو مــحبــت مــی‌بــرد آثـار فــســق
فــاسقان آن هـا که بندی مـی درنـد   راه بــاران بــر زمـیــن هــا مـی برنــد
جــمــله بـا افــکــار پــوچ ددمــنــــش   ســد بــر پیـونــد هــا بــا ســرزنـــش
ای که بر جان خودت گشتی امـیـــن   رحـمـت خـالق بـه مخـلوقش بـبـیـن
خــود بجو راهی که تا راهی شــوی   غیــراز آن مــسحور گمراهـی شـوی
گــر تــو باشی بهترین خــاک زمیــن   بی محبت می شوی پر سم و کیـن
پس به خود گویم که ای خلق خـــدا   بی مــحبـت مــی روی تـا نـا کــجـــا
     

شعر از: استاد امین دژاکام

برگرفته از سایت کنگره 60




طبقه بندی: پیام های آموزنده،
برچسب ها: کنگره 60، شعری از استاد امین،

تاریخ : یکشنبه 14 شهریور 1395 | 09:16 ب.ظ | نویسنده : مسافر حمید | نظرات

  • paper | قالب وبلاگ | پارس لون
  • ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو